Որպես «Գոլոս Արմենիայի» խմբագիր, ցանկանում եմ անդրադառնալ ապրիլի կեսերին Երևանում կայանալիք Եվրոպական քաղաքական համայնքի (ԵՊՀ) 8-րդ գագաթնաժողովի հնարավոր դինամիկային։ Այս թեմային վերաբերյալ հետաքրքիր և խորը վերլուծություն է հրապարակել «Այլընտրանքային նախագծեր» խմբի անդամ Վահե Հովհաննիսյանը, որի տեսակետները ես կներկայացնեմ։
Հիմնական հարցը, որը կառուցում է ամբողջական պատկերը, այն է, թե ինչպես կանդրադառնա Ուկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկու հնարավոր մասնակցությունը գագաթնաժողովին։ Ըստ Հովհաննիսյանի, այս իրադարձությունը կարող է ոչ միայն փոխել միջոցառման բովանդակությունը, այլև էականորեն փոխել Հայաստանի շուրջ գոյություն ունեցող քաղաքական մթնոլորտը։
Հեղինակի կարծիքով, Զելենսկու այցը, որը նախապես ծրագրված էր Նիկոլ Փաշինյանի կողմից որպես իր նախընտրական արշավի հիմնական կետ, կդարձնի Ուկրաինայի նախագահին գագաթնաժողովի հիմնական դերակատարը։ Այս դեպքում նրա կերպարը, պատերազմը և Ուկրաինայի հակառուսական դիրքորոշումը կգրավեն միջազգային ուշադրությունը, ինչը, թերևս, կթուլացնի Հայաստանի ներկայացուցչական դերը։
Հովհաննիսյանը նշում է, որ Զելենսկու այցը կարող է նաև դարձնել Հայաստանը հակառուսականության էպիկենտրոնը։ Նրա հայտարարությունները կարող են գրգռվածություն առաջացնել հարևան երեք պետությունների մոտ՝ Իրանի, Վրաստանի և Թուրքիայի։
Եթե այս սցենարը իրականություն դառնա, ապա Հայաստանի վրա ռուսական կողմի ռեակցիան, ըստ վերլուծաբանի, չի մնա աննկատ։ Ռուսաստանը, որը գտնվում է ուղիղ պատերազմի մեջ Ուկրաինայի հետ, հակառուսականության ցուցադրումներին կամ հակառուսական դիրքորոշումներին կհետևի որոշակի հակազդեցության քայլերով։
Հեղինակը նշում է, որ եվրոպական ղեկավարները, որոնք վերջին տարիներին ցուցադրել են Հայաստանի նկատմամբ անտարբերություն, հավանաբար կօգտվեն այս առիթից՝ Զելենսկու հետ հանդիպելու և Երևանում հակառուսականության ցուցադրումներ կազմակերպելու համար։
Այս ամենի արդյունքում, Հայաստանը կարող է ստանալ ոչ թե նոր հնարավորություններ, այլ նոր խնդիրներ։ Պարադոքսալի է, սակայն նման դեպքում, նույնիսկ Նիկոլ Փաշինյանը չի շահում։ Եվրոպական ղեկավարները կգնան իրենց երկրներ՝ զբաղվելու իրենց ներքին խնդիրներով, իսկ Հայաստանը կմնա լարվածության մեծ պոտենցիալով նոր իրականության մեջ։
Այսպիսով, Զելենսկու հնարավոր այցը, որը կարող էր դիտարկվել որպես Հայաստանի համար դրական զարգացում, իրականում կարող է դառնալ բարդ և անկանխատեսելի իրադարձությունների շղթայի սկիզբը։
About the Author
