Եվրոպական խորհրդարանի և Հայաստանի խորհրդարանի համագործակցության ձևաչափի հերթական նիստը, որն անցկացվել էր Բրյուսելում, ավարտվեց մի քանի կարևոր քվեարկություններով։ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավորների կողմից կայացված որոշումները, հատկապես, արժե առանձնացնել։
Առաջին և ամենաակնհայտ քվեարկությունը վերաբերում էր Ադրբեջանի կողմից Հայաստանի ներքին հարցերին վերաբերող հայտարարություններ անելու հարցին։ Իմ տեղեկացմամբ, մեր խմբակցության պատգամավորները ձեռնպահ են քվեարկել առաջարկի դեմ, որը կոչ էր անում Ադրբեջանին զերծ մնալ նման հայտարարություններից։ Սա նշանակում է, որ Եվրոպական խորհրդարանը, փաստացի, չի սահմանափակել Ադրբեջանի իրավունքը իր կարծիքը հայտնելու կամ չհայտնելու Հայաստանի ներքին քաղաքական զարգացումների մասին։
Ընդհանուր առմամբ, մեր խմբակցության կողմից ներկայացվել էին շուրջ վեց առաջարկ, որոնցից մեծամասնությունը մերժվեց։ Սակայն, հայկական կողմի քվեարկությունը հատկապես կարևոր էր երկու առաջարկի դեպքում։
Մեկ այլ, ինչպես ես կնկարագրեի, «խայտառակություն» այն է, որ «Քաղաքացիական պայմանագիր» խմբակցության պատգամավորները արդեն երրորդ անգամ դեմ են քվեարկում առաջարկը ներառել հայ-թուրքական հարաբերությունների հայտարարության մեջ, որը վերաբերում է Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանը։
Անդրադառնալով Եվրոպական Միության կողմից հրապարակված մեկ այլ կետին, պետք է նշեմ, որ այն զգալիորեն տարբերվում է նախորդ մերժողականությունից։ Իսկապես, եթե նախկինում փորձում էին ներկայացնել, թե Հայաստանում ոչ մի խնդիր չկա ժողովրդավարության տեսանկյունից, ապա այս անգամ ԵՄ-ն հստակ նշում է, որ նկատում է ժողովրդավարական խնդիրներ և քաղաքական ու քաղաքացիական շրջանակներ, որոնք խոսում են ժողովրդավարական հետընթացի և իրավապահ համակարգի օգտագործման մասին։ Սա, ըստ իմ կարծիքի, ավելի ճշգրիտ և իրատեսական գնահատական է։
About the Author
