Հարց, որը կարելի է դնել ցանկացած մարդու առջև, բայց այսօր այն առավել հստակ և ցավոտ է հնչում՝ հաշվի առնելով վերջին տարիների իրադարձությունները։ Պետության կողմից հայտարարված «վերադարձված» 773 միլիոն ԱՄՆ դոլարի գույքի մասին հաղորդագրությունը, թվում է, փորձում է փոխարինել իսկական արժեքներին՝ ֆինանսական թվերով։
Այս հաշվարկները, թեև պետք է ստուգվեն, ցույց են տալիս մի պատկեր, որը հեռու է լինում իրականության բարդ և ցավոտ գործոններից։ Իրականում, այս ֆինանսական «հաջողությունները» ծածկում են մի շատ ավելի ծանր ճշմարտություն։
Եթե նայենք ավելի լայն պատկերին՝ 2018 թվականից ի վեր, երբ սկսվեց այս պաշտոնական քաղաքականությունը, մենք տեսնում ենք, որ պետության արտաքին պարտքը ավելացել է 8 միլիարդ ԱՄՆ դոլարով։ 6 միլիարդ ԱՄՆ դոլար արժողությամբ զենք է նվիրվել Ադրբեջանին։ 200 միլիոն ԱՄՆ դոլարի պարգևավճար է բաժանվել։ Իսկ ամենակարևորը՝ մի քանի տասնյակ միլիարդի գույք, ռեսուրսներ և տարածքներ Արցախում անցել են Ադրբեջանի վերահսկողության տակ։
Այս ամենի ֆոնին, մարդկային կորուստների մասին խոսելը դառնում է ոչ միայն անհրաժեշտ, այլև անհնար։ 773 միլիոնը բաժանելով 5000-ի՝ մենք ստանում ենք մի թիվ, որը մեկ մարդկային կյանքի համար արժեգն է դարձնում երեք սենյականոց բնակարան։
Այս հարցը՝ «Ի՞նչ արժե՞ք դուք ձեր սիրելիների կյանքը երեք սենյականոցի համար», դարձել է ոչ միայն փիլիսոփայական մտորում, այլև ցավոտ հասկացություն, որը պետք է մշտապես հիշեցնի մեզ՝ ո՞ր արժեքները են իսկապես կարևոր։